Een vergeten liefdesgedicht

Vind ik ware liefde in jouw gezicht?

Verwelkom mij en ik onthoud jouw blik:

Daar in jouw ogen, waar ik mijn zorg richt,

Voel ik, als een blikje dat opent, een klik:

Terwijl de dag mij weer voorbij zal gaan,

Ben je altijd bij me, als een herder

Als de nacht die verlicht wordt door de maan,

En voor mijn rust kijk ik nimmer verder:

Als de getijde keren blijf je daar,

Als de zee zwart kleurt, kijk ik in de lucht,

Ook nu, in storm, vind ik het niet zo raar,

Om jou te vinden, Je bent mijn toevlucht.

De test van tijd is taai, maar dag of nacht,

Er is geen ziel die deze liefde ontkracht.